ازجمله نیازمندی‌های لازم برای دستیابی به مرجعیت علمی، وجود ساختار و سازوکاری هدفمند و منسجم می‌باشد که بتواند موضوعات متعدد و متنوع مرتبط با مرجعیت علمی را پیگیری و دنبال کند. راه‌اندازی نهادی تسهیل‌گر در این حوزه می‌تواند به‌عنوان یکی از راهکارهای مؤثر در مسیر تحقق مرجعیت علمی مورد توجه قرار گیرد. هدف از پژوهش حاضر، طراحی و تدوین ارکان جهت‌ساز برای نهادی تسهیل‌گر در حوزه مرجعیت علمی است. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و اکتشافی و از نظر گردآوری داده‌ها، توصیفی – پیمایشی است و به ‌منظور رسیدن به هدف پژوهش، از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. گردآوری داده‌های پژوهش از طریق تحلیل و بررسی اسناد بالادستی کشور، مطالعات تطبیقی و برگزاری مصاحبه در قالب نشست‌های تخصصی با 35 نفر از خبرگان حوزه آموزش و پژوهش کشور انجام شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که فلسفه وجودی نهاد تسهیل‌گر در حوزه مرجعیت علمی، توسعه مبانی، ایجاد گفتمان و رصد و پایش مرجعیت علمی در کشور و تقویت کلان‌فرایند مرجعیت علمی کشور در سطح جهان اسلام و بین‌الملل است. همچنین چنین چشم‌اندازی را می‌توان برای آن متصور شد: نهاد محوری، صاحب‌نظر و قابل اعتماد در زیست‌بوم مرجعیت علمی کشور. علاوه بر آن، کارکردها و گروه‌های لازم برای این نهاد تسهیل‌گر، ارائه گردید.