در جهان معاصر، سیاست خارجی هر کشور به عوامل و مناسبات اجتماعی متعددی همچون عوامل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی آن گره خورده و پدیده‌ای نیست که بتوان به صورت تجریدی و جدای از این عوامل اثرگذار، آن را بررسی نمود. نتیجتاً در حوزه تحلیل سیاست خارجی کشورها همواره از زوایای متعددی به تحلیل عوامل مؤثر بر تصمیم گیری ها و رفتارهای دیپلماتیک یک کشور پرداخته شده است. مطالعه و تحلیل سیاست خارجی از منظر رهبران کشور یکی از این عوامل مورد بررسی است که هرچند تنها عامل تأثیرگذار نبوده و نمی تواند به تنهایی جایگزین سایر عوامل شود، اما بی توجهی به تأثیر آن بر حکمرانی سیاست خارجی کشورها نیز امری به دور از خرد است، زیرا نقش رهبری در نظام سیاسی ولایت فقیه بسیار تاثیرگذار است و از جهت دیگر دیدگاه رهبری می تواند سمت و جهت اصلی حرکت و مقصد دستگاه دیپلماسی کشور را تعیین کند.

از همین جهت در این پژوهش با بهره گیری از مطالعات اسنادی و منابع کتابخانه ای و روش تحلیل مضمون تلاشی در جهت درک شاخص ها و ویژگی های حکمرانی و سیاستگذاری سیاست خارجی در نظم جدید جهانی در حال شکل گیری داشته ایم. همچنین طبق بررسی های انجام شده به نظر می رسد که مهم ترین مفهوم در این میان مفهوم «جهان در حال گذار و لزوم افزایش تاثیرگذاری بر نظم آینده» باشد که کلیدواژه محوری در تعیین سبک و سیاق تعاملات جمهوری اسلامی ایران با دیگر بازیگران عرصه بین المللی است.