نوآوری اجتماعی به عنوان یک رویکرد کلیدی در حل مسائل اجتماعی و اقتصادی شناخته شده است که می‌تواند تأثیرات مثبت و پایداری را در جامعه ایجاد کند. با این حال، تأمین مالی این نوع نوآوری‌ها همواره با چالش‌هایی مواجه است که می‌تواند بر پیاده‌سازی و پایداری آن‌ها تأثیر بگذارد. به طور خاص سنجش تأثیر واقعی نوآوری‌های اجتماعی و تخصیص منابع مختلف به آن‌ها می‌تواند به دلیل ماهیت چندبعدی و غیرمستقیم نتایج آن‌ها پیچیده باشد. این امر باعث می‌شود که اثبات ارزش واقعی این پروژه‌ها به ذی‌نفعان و سرمایه‌گذاران دشوار شود. مقاله حاضر به بررسی موضوعات و چالش های کلیدی تأمین مالی نوآوری اجتماعی با استفاده از رویکردهای فراترکیب و علم سنجی می‌پردازد. در این تحقیق، با استخراج و تحلیل داده‌ها از 34 مقاله معتبر، که از پایگاه داده‌ی Web of Science جمع‌آوری شده‌اند، چهار دسته مقوله اصلی در مورد تأمین مالی نوآوری اجتماعی شناسایی شد: نقش بازیگران کلیدی مانند دولت‌ها و شرکت‌های خصوصی، مکانیزم‌های تأمین مالی مانند سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر نتیجه و گرنت‌های دولتی، چالش‌های ارزیابی و قابلیت اجرایی، و استراتژی‌های توسعه‌ی نوآوری‌های محلی و مقیاس پذیری.