مؤسسه گروه پژوهشی سیاست‌گذاری و تحلیل راهبردی آیندگان فصلنامه علمی دانش حکمرانی 3060-5938 3 9 2026 02 20 The impact of the role of the military in foreign policy governance: A comparative study of Iran and the United States. تاثیر نقش نظامیان در حکمرانی سیاست خارجی :مطالعه مقایسه ای ایران و آمریکا 243229 10.22034/jokog.2025.521389.1090 FA حنانه درشتی استادیار دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز Journal Article 2025 05 05 The role of the military in foreign policy governance has long been a subject of significant scholarly attention, as it profoundly influences a country’s international interactions and domestic political dynamics. This paper aims to analyze and compare the impact of military actors on foreign policy governance in two distinct systems: Iran and the United States. Employing a comparative methodology, the study explores structural, historical, and political dimensions that shape the involvement of military institutions in shaping foreign policy decisions. While Iran’s foreign policy governance often reflects the influence of ideological and revolutionary frameworks combined with military presence, the United States demonstrates a more institutionalized civil-military balance, though military influence remains pronounced in strategic policymaking.<br><br>The findings reveal both similarities and fundamental differences in the extent and nature of military intervention in foreign policy in the two countries. Iran’s military role is deeply embedded within the framework of its revolutionary goals and regional security concerns, whereas the United States leverages its military primarily for maintaining global dominance and strategic alliances. This research highlights the implications of such military involvement, including its impact on governance efficacy, international perception, and regional security. The study concludes with recommendations aimed at enhancing civil-military balance in foreign policy governance, particularly within contexts similar to Iran. ااین مقاله به بررسی تأثیر نقش نظامیان در حکمرانی سیاست خارجی در دو کشور ایران و آمریکا می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق، تحلیل و مقایسه میزان تأثیرگذاری نظامیان بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی و دیپلماتیک در این دو کشور است که در دو نظام حکومتی متفاوت عمل می‌کنند. در ایران نقش نظامیان در چارچوب ماموریت های قانونی و وظایف دفاعی و امنیتی تعریف شده و تحلیل حاضر تلاش دارد با اتکا به اسناد رسمی و قوانین اساسی کشور ،ابعاد این نقش را تبیین کند. در آمریکا نیز روابط نزدیک میان مقامات نظامی و سیاسی به‌ویژه در عرصه‌های بین‌المللی تأثیرات چشمگیری دارد. این مطالعه از رویکرد مقایسه‌ای استفاده کرده و تلاش دارد تا تفاوت‌ها و شباهت‌های ساختار حکومتی و نظامی در هر دو کشور را بررسی کند. در بخش تحلیل، به بررسی نقش شخصیت‌های کلیدی نظامی در تعیین سیاست‌های خارجی و چگونگی تعامل آنان با مقامات سیاسی پرداخته خواهد شد. یافته های تحقیق نشان می دهند که اگر چه در ایران نظامیان در شرایط تهدید تهدیدات امنیتی منطقه ای و بین المللی نقش حمایتی در سیاست خارجی ایفا می کنند،امام تصمیم گیری های کلان بر اساس سیاست های کلان نظام و در چارچوب نهادهایی چون شورای عالی امنیت ملی صورت می گیرد. در آمریکا نیز، اگرچه نظامیان در روند تصمیم‌گیری‌های بین‌المللی دخیل هستند، اما در چارچوب نظام دموکراتیک، سیاست خارجی بیشتر تحت تأثیر نهادهای غیرنظامی قرار دارد. این تحقیق نتایج مهمی برای درک بهتر تعاملات نظامی و سیاست خارجی در دو نظام حکومتی متفاوت دارد و می‌تواند در زمینه‌های سیاسی و نظامی به‌ویژه در مطالعات روابط بین‌الملل و امنیت کاربردی باشد.