مؤسسه گروه پژوهشی سیاست‌گذاری و تحلیل راهبردی آیندگان فصلنامه علمی دانش حکمرانی 3060-5938 3 8 2025 11 22 Studying the Economic Effects of Regional Development Policymaking in Provinces of Iran (With Emphasis on Provincial Budget Credits) بررسی آثار اقتصادی سیاست‌گذاری توسعه منطقه‌ای در استان‌های ایران(با تأکید بر اعتبارات بودجه استانی) 4 28 243220 10.22034/jokog.2025.514549.1077 FA محمد غفاری فرد دانشیار، گروه علوم اقتصادی، دانشگاه بین‌المللی اهل بیت (ع)، تهران، ایران. 0000-0002-7285-1897 نجیبه محمدی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بین‌المللی اهل بیت (ع)، تهران، ایران. Journal Article 2025 03 30 A study of regional development policymaking on economic growth in different provinces of Iran can help to better understand and design appropriate programs for the development and economic growth of the country. One of the most fundamental topics in economic literature is economic growth, about which several theories have been proposed. Achieving 8% economic growth is possible through various paths, one of which is regional development policymaking. Therefore, it seems necessary to examine the economic effects of this policymaking.<br><br>This study, using a panel data approach and the dynamic least squares (DOLS) method, analyzed the impact of regional development policymaking on economic growth in 31 provinces of Iran during the years 2011-2013. The results show that a one percent increase in the fiscal decentralization component leads to a 0.547 percent increase in economic growth. Also, with a one percent increase in oil revenue, economic growth increases by 0.089 percent, and the relationship between them is positive and significant. In addition, if the regional balanced credit increases by one percent, economic growth in the long run will increase by 0.853 percent, which is also positive and significant. Also, in the long run, auxiliary variables such as labor force and foreign direct investment have a positive and significant effect on economic growth بررسی سیاست‌گذاری توسعه منطقه‌ای بر رشد اقتصادی در استان‌های مختلف ایران می‌تواند به شناخت بهتر و طراحی برنامه‌های مناسب برای توسعه و رشد اقتصادی کشور کمک کند. یکی از اساسی‌ترین مباحث در ادبیات اقتصادی، رشد اقتصادی است که نظریات متعددی درباره آن مطرح شده است. دستیابی به رشد اقتصادی ۸ درصدی از مسیرهای مختلفی امکان‌پذیر است که یکی از آنها سیاست‌گذاری توسعه منطقه‌ای است. ازاین‌رو، بررسی آثار اقتصادی این سیاست‌گذاری ضروری به نظر می‌رسد. این پژوهش با رویکرد داده‌های تابلویی و با استفاده از روش حداقل مربعات پویا (DOLS) به تحلیل تأثیر سیاست‌گذاری توسعه منطقه‌ای بر رشد اقتصادی در ۳۱ استان ایران طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد که افزایش یک‌درصدی در مؤلفه تمرکززدایی مالی، منجر به ۰.۵۴۷ درصد افزایش در رشد اقتصادی می‌شود. همچنین، با افزایش یک‌درصدی درآمد نفتی، رشد اقتصادی به میزان ۰.۰۸۹ درصد افزایش می‌یابد و رابطه میان آنها مثبت و معنادار است. علاوه بر این، در صورت افزایش یک‌درصدی اعتبارات متوازن منطقه‌ای، رشد اقتصادی در بلندمدت به میزان ۰.۸۵۳ درصد افزایش خواهد یافت که این رابطه نیز مثبت و معنادار است. همچنین، در بلندمدت متغیرهای کمکی مانند نیروی کار و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تأثیر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی دارند. https://www.jokog.ir/article_243220_6940f03834da67619011ac569696c3c2.pdf